Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

Στον απόηχο των εκλογών (μέρος 2ο): Τυχαίο; ...Νομίζω!

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μας σχετικά με τα κέντρα - στέκια των υποψηφίων συνδυασμών για τις δημοτικές εκλογές του 2010, δημοσιεύουμε τους πανηγυρισμούς του εκλεγέντος συνδυασμού στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 όπως τις βιντεοσκοπήσαμε από το παρατήριό μας τότε. 


Παρατηρούμε ότι ο περσινός νικητής έχει το στέκι του στο ίδιο ακριβώς σημείο με το φετινό!
Τυχαίο; ...Νομίζω! ή μάλλον καλύτερα ...Ελπίζω! Ελπίζω να μην υπάρχει κομματική σχέση μεταξύ της νέας δημοτικής αρχής και του κυβερνώντος κόμματος μέσω του σπιτονοικοκύρη τους, γιατί αλλιώς καήκαμε διπλά...!
Πάντως,  καλού - κακού ας το λάβουν υπόψη τους οι μελλοντικοί υποψήφιοι και ας το εκμεταλευτεί αναλόγως ο ιδιοκτήτης του οικήματος.


Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Στον απόηχο των εκλογών

Ως γνωστόν οι δήμοι και οι κοινότητες της χώρας μας έζησαν για μια ακόμα φορά την ένταση των Δημοτικών - Περιφερειακών εκλογών στις 7 Νοεμβρίου 2010, οι οποίες για τους τυχερούς όπως η μικρή μας πόλη, επανελήφθησαν στις 14 Νοεμβρίου.
Ο φακός μας έχοντας στην εμβέλειά του τα στέκια των τεσσάρων μεγάλων δημοτικών συνδυασμών, συνέλλαβε εσταντανέ από τις ετοιμασίες, τις συγκεντρώσεις - ομιλίες, αλλά και τους πανηγυρισμούς των νικητών!

«Τώρα για την Πάτρα». Το στέκι ετοιμάζεται με την ανάρτηση γιγαντοαφίσας:


«Λαϊκή Συσπείρωση». Καλαίσθητο κιόσκι με επαναστατικά μεγάφωνα στην οροφή. «Νέοι Άνθρωποι, Νέα Πόλη». Λευκά, άσπιλα μπαλόνια μοιράζονται σε νέους αλλά και σε παλαιούς:


Οι συγκεντρώσεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στολίζονται με κόκκινες σημαίες:


Οι συγκεντρώσεις των «Νέων ανθρώπων, Νέα Πόλη» στολίζονται με λευκά μπαλόνια:


Σημείωση: όσοι είναι Νέοι, δεν κρατούν λευκά μπαλόνια και στέκονται στη οδό Γεροκωστοπούλου είναι κατάσκοποι της «Ενωτικής Κίνησης Πάτρας», η οποία εδρεύει εκεί.

Και οι πανηγυρισμοί...!



Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα εκλογικά αποτελέσματα: http://ekloges.ypes.gr/dn2010/public/index.html#{"page":"level","params":{"level":"dhm_d","id":9134}}

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Αναβρυτήρια ή πίδακες;


Το 1875, επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου στην Πάτρα, τοποθετήθηκαν στην πλατεία Γεωργίου δύο θαυμάσια περίτεχνα συντριβάνια. Τα συντριβάνια έφερε από τη Γαλλία η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην πλατεία και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερα θαυμάσια μπρούτζινα φτερωτά λιοντάρια, ενώ στην κορυφή του μεν «κάτω» συντριβανιού στέκεται μια υδροχόος, του δε «πάνω» συντριβανιού ένας αυλητής.

Στις 28 Ιουνίου 1874 η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά αναδημοσιεύει την ακόλουθη περιγραφή της Πατρινής εφημερίδας Σκύλος για το πρώτο αναβρυτήριο (συντριβάνι) της πλατείας Γεωργίου: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις. Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσω της οποίας εύρηται κυκλοτερής πλατεία βάσις, ην υποβαστάζουσι πέντε λέοντες ή σφίγγες πτερωταί, ικανού μεγέθους, εκ των στομάτων των οποίων θέλει εξέρχεσθαι ύδωρ. Άνωθι δε της κυκλωτερούς ταύτης βάσεως εξακολουθεί η στήλη και επί της κορυφής αυτής επικάθηται εν μεγέθει ανθρωπίνου σώματος νεανίας ορειχάλκινος παίζων τον αυλόν. Εκ του αυτού δε, ως και εκ του στόματος πέντε άλλων μιροτέρων λεόντων υποβασταζόντων τον νεανίαν τούτον θέλει εξέρχεσθαι ωσαύτως ύδωρ. Η εργασία είναι ωραιοτάτη και η προσπάθεια του εμφυσώντος τον αυλόν νεανίου είναι εκφραστικωτάτη, ως φαίνεται δε παριστά ούτος τον Φαύστον, όστις δια του αυλού του εσαγήνευε τας νύμφας. Περί τα μέσα της προσεχούς εβδομάδος θέλει εγερθεί και το δεύτερον επί της πλατείας ταύτης αναβρυτήριον, το οποίο αποτελείται εξ άλλου συμπλέγματος. Ωσαύτως δε την πλατεία ταύτην διαφωτίζουσι 52 φανοί φωταερίου και το σύνολον παριστά μαγευτικότατον θέαμα. Οι ιδόντες τας εργασίας της εταιρείας ταύτης και της των Αθηνών ομολογούσιν ότι ο Δήμος Πατρέων επέτυχε την καλυτέραν, διό ανέλαβεν αύτη όμοια έργα και εν Πειραιεί». Τα δύο συντριβάνια της πλατείας Γεωργίου εστοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. της εποχής εκείνης.
Χρονικό του Πατραϊκού τύπου (1840 - 1940), Ν. Πολίτη

Εξάλλου, στο Ιστορικό Λεξικό του Τριανταφύλλου, στο λήμμα «αναβρυτήρια», αναφέρεται σχετικά: «Εις πλατείαν Γεωργίου Α’ εστήθησαν την 28-6-1874. Ήλθον εκ Γαλλίας. Το εν έχει Πάνα και το άλλον αρχαίαν κόρην αμφότερα με λέοντες. Ήλθον το 1874 από την Γαλλικήν Εταιρείαν υδραυλικών έργων της εποχής εν Πάτραις, εδείχθη ενδιαφέρον και τα ηγόρασεν ο Δήμος Πατρέων και τα δύο και αντί 70.000 δρχ. τότε.
Ο συμπολίτης δρ. Φιλολογίας της Αθήνας Γ. Ντελόπουλος επιστέλλει ημίν δια «το συντριβάνι με τα λιοντάρια (πτερωτά) της πλατείας Γεωργίου»: από έρευνά μου βρήκα πρόσφατα ότι είναι Γαλλικής κατασκευής και μάλιστα στη φωτογραφία που σας εσωκλείω έχουν χρησιμοποιηθή εις διακόσμιση πλατείας γαλλικής πόλεως που έχει ανακατασκευασθεί στο Χόλυγουντ ως χαρακτηριστικό ντεκόρ για έργα με υπόθεση στη Γαλλία. Σε κεντρική πλατεία του Εδιμβούργου στη Σκωτία στην οδό Πριγκιποννήσων υπάρχει παρόμοιο συντριβάνι που έχει εισαχθεί επίσης από την Γαλλία.


Επί δημαρχίας Ανδρέα Καράβολα (2003-2006), στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2006, πραγματοποιήθηκε ανάπλαση της πλατείας Γεωργίου:
Το ασφαλτοστρωμένο δάπεδο επιτέλους πλακοστρώθηκε, αλλά ποιος ξέρει γιατί, με ολόλευκες πλάκες οι οποίες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μετατρέπουν την πλατεία σε θερμοσυσσορευτή ανεβάζοντας αισθητά τη θερμοκρασία στη γύρω περιοχή.
Τα υπάρχοντα δέντρα ξεριζώθηκαν βάναυσα χωρίς να μεταφυτευθούν κάπου αλλού. Σε μερικές από τις κενές θέσεις φυτεύτηκαν νέα, εισαγώμενα, υψηλώτερης αισθητικής καλοπιστικά δεντράκια ενώ στα υπόλοιπα ανοίγματα τοποθετήθηκαν μερικά συντριβάνια ακόμα! Πρόκειται για άχρηστους, ακαλαίσθητους πίδακες νερού, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τα περίτεχνα συντριβάνια με τους λέοντες και αποτελούν παραφωνία στο όλο σκηνικό. Όταν δε τίθενται σε λειτουργία, λόγω της κλίσης της πλατείας προς τη θάλασσα, δημιουργούν τεράστια ρυάκια νερού που κάνουν τους περαστικούς να πλατσουρίζουν και κάποιον κατασκευαστή ή εισαγωγέα ή εργολάβο υδραυλικών έργων να τρίβει τα χέρια του...


Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση δόθηκε μία εκ των περασμένων ημερών όπου ο φακός της κάμεράς μας μέσα από την κάμαρά μας, συνέλαβε τρία ταυτόχρονα εσταντανέ. Τα δύο αφορούν σε έργα καλοπισμού ενώ το τρίτο σε λειτουργία:


Εργάτες του Δήμου να καθαρίζουν ένα εκ των συντριβανιών του Ρούφου...



...και να ελέγχουν - συντηρούν τα συντριβάνια - πίδακες του Καράβολα...



...τα οποία όταν λειτουργούν δημιουργούν μικρούς χείμαρους νερού να κυλούν απειλητικά προς τα γειτονικά καφέ...




Λοιπόν... αναβρυτήρια ή πίδακες;

Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010

Τα Έργα θα μείνουν, η Ταλαιπωρία θα φύγει

Παρασκευή μεσημέρι, ώρα 4.30 στην οδό Πατρέως, αυτοκίνητο σταθμεύει άτσαλα καταλαμβάνοντας δύο θέσεις.
Πραγματοποιείται ευγενική, φιλική προσέγγιση στον οδηγό: «Σας παρακαλώ, μπορείτε να κάνετε λίγο εμπρός ή λίγο πίσω ώστε να παρκάρω κι εγώ;»
Η απάντηση είναι απρόσμενα αγενής «Τσου!» συνοδευόμενη με αρνητική κίνηση του κεφαλιού, μήπως και δεν έγινε κατανοητή η αργκό γλώσσα και σβήσιμο της μηχανής για να μηδενίσει κάθε προοπτική αλλαγής της απόφασής του.
Η δεύτερη προσέγγιση είναι πιο αγριεμένη: «Καλέ μου κύριε, σας παρακαλώ μετακινήστε το λίγο. Γιατί δείχνετε τόσο αντικοινωνική συμπεριφορά; Αφού χωράμε και οι δύο…»
Και η απάντηση του άξεστου κυρίου: «Θα παρκαρουν μηχανάκια εμπρός και πίσω μου και δεν θα μπορώ να βγω. Δεν το κουνάω.»
Και έξω φρενών πια: «Είστε αντικοινωνικός και από κάτι τέτοιους σαν κι εσάς δεν πάμε μπροστά!!!»

Με αφορμή το παραπάνω περιστατικό στο οποίο συμμετέχουσα υπήρξε η υποφαινόμενη, θέτουμε το ερώτημα: Πού οφείλεται η αντικοινωνική συμπεριφορά;
α) σε εν γένει κακό χαρακτήρα
β) σε κακή αγωγή από την οικογένεια ή το σχολείο
γ) σε άσχημα βιώματα και άγχος
Για το (α) δεν μπορούμε να πούμε τίποτα. Για το (β) θα πούμε πολλά, άλλη φορά. Ας σταθούμε στο (γ) και ας παρατηρήσουμε τη μετάλλαξη της προσωπικότητά μας στην οποία μας ωθεί η ασχήμια, η αδικία και η δυσλειτουργία του τόπου μας.

Να πιστέψουμε λοιπόν τον εκφωνητή της σχετικής ραδιοφωνικής διαφήμισης που συμμεριζόμενος την καθημερινή ταλαιπωρία του πατρινού οδηγού, τον εμψυχώνει λέγοντάς του με στόμφο:

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΤΑ ΕΡΓΑ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ, Η ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ!

Τι να ξεχάσω αγαπητέ; Ότι χρειάζομαι το διπλάσιο χρόνο για να πάω στη δουλειά μου; Ότι καίω τη διπλάσια ποσότητα της πανάκριβης βενζίνης μου; Ότι χάνω τον πολύτιμο χρόνο μου στην αναζήτηση θέσης στάθμευσης; Ότι ζω με την αγωνία του αιφνιδιασμού για το ποια διαδρομή θα υποχρεωθώ να ακολουθήσω, όταν απ’ τη μια μέρα στην άλλη και για προσωπικά – οικονομικά - εμπορικά συμφέροντα δρόμοι πεζοδρομούνται, μονόδρομοι αμφιδρομούνται ή αντιστρέφονται, σήματα της τροχαίας καλύπτονται με μαύρες σακούλες σκουπιδιών και παύουν να ισχύουν, θέσεις στάθμευσης βαφτίζονται σε μια νύχτα ως θέσεις απαγορευμένης στάθμευσης με δώρο κλήση 80€ για όποιον παρακοιμήθηκε το πρωί και δεν μετακίνησε το αυτοκινητάκι του;
Πώς να χρησιμοποιήσω αγαπητέ τα μέσα συγκοινωνίας αφού τα δρομολόγιά τους είναι ανεπαρκή; Και να σημειώσω ότι κατοικώ στο κέντρο! Όλες οι γραμμές περνούν έξω από την πόρτα μου, δεν φθάνουν όμως εκεί που πρέπει και την ώρα που πρέπει.
Πώς να χρησιμοποιήσω δίκυκλο (μηχανοκίνητο στην περιπτωσή μου λόγω απόστασης για τη δουλειά μου) όταν κινδυνεύει η ζωή μου στο γεμάτο λακούβες σε μέγεθος ηφαιστειακού κρατήρα δρόμο;

Η ταλαιπωρία αγαπητέ έχει αλλάξει τη ζωή μου. Η βλακεία και η "μάσα" έχουν μεταμορφώσει την άλλοτε όμορφούλα και συμπαθητική μικρή μας πόλη, σε αφιλόξενη, δυσλειτουργική και άσχημη και αργά και σταθερά αλλοτριώνουν και το χαρακτήρα των ανθρώπων της.

Παρηγορητικό είναι ότι αυτά συνέβαιναν "και εις Παρισίους" το 1950...
http://www.youtube.com/watch?v=0ZgiVicpZGk
Μήπως λοιπόν σε 60 χρόνια...?

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Κομματικοποιημένη Συναυλία Μαθητικών Συγκροτημάτων

Συναυλία μαθητικών συγκροτημάτων Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2010

Σύμφωνα με το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών του ΥΠΕΠΘ σκοπός του μαθήματος «Πολιτική και Δίκαιο» που διδάσκεται στη Β’ Λυκείου, είναι να αποκτήσει ο μαθητής πολιτική παιδεία. Ειδικότερα, να κατανοήσει την οργάνωση και τη λειτουργία της πολιτείας και να αναπτύξει πολιτική συνείδηση και κριτική σκέψη, ώστε να συμμετέχει ενεργά στο κοινωνικό και πολιτικό «γίγνεσθαι» ως ελεύθερος και υπεύθυνος πολίτης.

Έτσι λοιπόν οι μαθητές παρόλο που είναι ανήλικοι και χωρίς δικαίωμα ψήφου ακόμα, είναι σε θέση να διαμορφώσουν άποψη σχετικά με θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα και είναι ελεύθεροι να δράσουν ακομμάτιστα σε τομείς που αφορούν την εκπαίδευση, το περιβάλλον, τον πολιτισμό, κ.α. Είναι ανεπίτρεπτο να καταλαμβάνουν το Σχολείο τους και να παύουν τα μαθήματα, προκειμένου να συμπαρασταθούν στους απεργούς ναυτεργάτες ή στους εργαζόμενους γονείς τους και μάλιστα κρατώντας σημαίες κομματικών συνδυασμών.

Το blog μας με συμπάθεια υποδέχθηκε την έναρξη συναυλίας μαθητικών συγκροτημάτων στην πλατεία Γεωργίου, η οποία είχε το σύνθημα «καλύτερη και δωρεάν παιδεία». Μας απογοήτευσε όμως στη συνέχεια, γιατί η εν λόγω εκδήλωση αποδείχθηκε κομματικοποιημένη και υποκινούμενη από πολιτικούς παράγοντες, αφού συνοδεύτηκε από χαιρετισμό και μίνι ομιλία εκπροσώπου γνωστού πολιτικού κινήματος.
Διαβάζοντας περισσότερα σχετικά με τις μαθητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών ξεχωρίσαμε και κατακρίνουμε τα παρακάτω:
«Μόνιμη και σταθερή δουλειά στους εργαζόμενους γονείς μας. Κατώτερος μισθός 1400 ευρώ».
Το σχόλιό μας: Τομέας που δεν αφορά τους μαθητές.
«Οι μαθητικές εκλογές να πραγματοποιούνται με ευθύνη του μαθητικού κινήματος σε ενιαία μέρα και με κανονισμό από τους μαθητές χωρίς καμία εμπλοκή του υπουργείου, δήμων και διευθυντών των σχολείων».
Το σχόλιό μας: Η μαθητική ιδιότητα προϋποθέτει δράση σε οποιοδήποτε τομέα εντός σχολείο υπό την επίβλεψη καθηγητών και διευθυντών.
«Ανεμπόδιστη είσοδο των συνδικάτων στα σχολεία, ιδιαίτερα στα ΕΠΑΛ για ενημέρωση των μαθητών σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων».
Το σχόλιό μας: Τα συνδικάτα δεν προσφέρουν όφελος στην εκπαιδευτική διαδικασία, πρεσβεύουν θέσεις κομματικοποιημένες και δεν έχουν καμία θέση εντός σχολείου.

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

2o Patras International Circuit Kart - 18 & 19 Σεπτεμβρίου 2010, (μέρος 1ο)

Η εκκίνηση...



Είσοδος & έξοδος από την οδό Μαιζώνος...



Πλατεία Γεωργίου Α΄

Η Πλατεία Γεωργίου Α΄ είναι η κεντρική πλατεία της Πάτρας. Δημιουργήθηκε επί κυβερνήτη Καποδίστρια με το σχέδιο που συνέταξε ο Σταμάτης Βούλγαρης το 1829. Κατά καιρούς έχει αλλάξει πολλές ονομασίες: αρχικά, Δημοκρατίας και στη συνέχεια Καλαμογδάρτη, Όθωνος, Κεντρική, Θωμόπουλου, Εθνική, Παλλιγενεσίας, ενώ το 1863 ονομάστηκε Γεωργίου Α΄.
Η πλατεία Γεωργίου Α΄ αντανακλά την ιστορία της πόλης και του έθνους μας, αφού σ' αυτή γίνονταν και γίνονται κάθε μορφής συγκεντρώσεις: πολιτιστικές, πολιτικές -  προεκλογικές, αθλητικές κ.α.
Στη ΒΑ πλευρά της δεσπόζει το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων έργο του διάσημου σάξονα αρχιτέκτονα Ε. Τσίλλερ, καθώς και το κτήριο του Εμπορικού Συλλόγου, ενώ το εσωτερικό της κοσμείται από τα δύο υπέροχα σιντριβάνια σχεδιασμένα από τον ίδιο, που αναπαριστούν Λέοντες με φτερά. Γύρω της βρίσκονται εμπορικά καταστήματα, καφετέριες, και το μέγαρο Λόγου και Τέχνης.
Στο «κάτω μέρος» της πλατείας βρίσκεται το μικρό μπαλκόνι απ’ όπου θα παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα σ’ αυτή.